Japan – Condemnation of the Mass Execution Authorized by the Japanese Minister of Justice: Yoko Kamikawa

Condemnation of the Mass Execution Authorized by the Japanese Minister of Justice: Yoko Kamikawa
July 26, 2018
Center for Prisoner Rights
Japan Innocence and Death Penalty Information Center
Today, according to an order signed by Minister of Justice (Ms) Yoko Kamikawa, six former members of the Aum Supreme Truth Cult, Satoru Hashimoto, age 51; Toru Toyota, age 50; Kenichi Hirose, age 54; Yasuo Hayashi (later named Yasuo Koike), age 60; Masato Yokoyama, age 54; and Kazuaki Okazaki (later named Kazuaki Miyamae), age 57, were executed. Hayashi and Okazaki changed their surnames after they were imprisoned.
The Center for Prisoner Rights and the Japan Innocence and Death Penalty Information Center strongly protest this mass execution. Including the 7 executions carried out on July 6th, 13 executions have occurred inside twenty days. This is the first time in modern Japanese history that so many executions have occurred in such a short time span.
After the 7 executions on July 6, many voices throughout the world have criticized the Japanese government regarding this awful act. Leading movements such as The World Coalition Against the Death Penalty (WCADP), and the Worldwide Movement for Human Rights (FIDH), have shouted loudly for the revocation of the death sentences against the remaining six cult members. Four of these, Yokoyama, Koike, Toyota and Hirose, had filed for retrials.
Executing those who have filed for retrial violates the right of due process, and nullifies the right of having an objective court of law decide a proper outcome. The United Nations Human Rights Committee has repeatedly admonished the Japanese government to postpone execution of those who have filed for retrials.
  Furthermore, in March of this year, the Office of the United Nations High Commissioner for Human Rights (OHCHR)has insisted that the executions of the 13 Aum defendants, regardless of the status of retrial, would be in violation of United Nation Standards for the Protection of Human Rights.
In addition, many other voices have called for the termination of executions. These include the Japan Society for Cult Prevention and Recovery (www.jscpr.org/english), and the families of former Aum members-including victims of violence-have spoken out against execution. They seek a better understanding of the dynamics which caused this tragedy, and methods to prevent future occurrences.
With todays executions, the total number authorized by Minister of Justice Yoko Kamikawa, including her previous term (from October, 2014 to October, 2015) is now 16. This is the highest number since executions were restarted in 1993, and even surpasses the 13 authorized by a previous minister, Kunio Hatoyama, who the media dubbed as the “grim reaper.”
This past September (2017), Kamikawa presented the welcome remarks at the World Congress on Probation in Tokyo. The motto of the conference was “People can change.” As justice minister, Kamikawa’s motto is “a society in which no one is left behind.” A politician with two faces, she obviously does not believe that people will change, and is happy to dispose and leave behind prisoners sentenced to death. Including those who show remorse and have apologized for past acts.
In 2019, Japan will hold the Enthronement Ceremony for the new emperor, In 2020, Tokyo will host the summer Olympics and Para-Olympics, and Kyoto will host the 14th United Nations Congress on Crime Prevention and Criminal Justice. In light of these events which are celebrations of harmony and friendship among nations, the mass execution of former Aum Supreme Truth cultists is truly a contradiction.
On December 30, 1997, the nation of South Korea carried out 23 executions in one day. Since then, no executions have occurred. We strongly request that the Japanese government and the Ministry of Justice follow the lead of international society and abandon abnormal punishment. We hope that this round of executions will be the last in Japan, and demand that concrete investigation and dialogue be immediately opened toward the abolishment of the death penalty.

Malaysia’s new government should no longer delay abolition of death penalty — MADPET

Malaysia’s new government should no longer delay abolition of death penalty — MADPET

 

AUG 5 — MADPET(Malaysians Against Death Penalty and Torture) is disappointed that there is still no abolition of the death penalty in Malaysia after almost 3 months since the new Pakatan Harapan led government came into power.
The former UMNO-BN government did abolish the mandatory death penalty for drug trafficking in 2017, but alas the delay of putting the new law in force for months resulted in at least 10 persons being sentenced to mandatory death penalty. Currently in Malaysia, the death penalty is mandatory for about 12 offences, while about 20 other offences are punishable by a discretionary death penalty. Many of these offences do not even result in grievous injury and/or death to victims.
It is MADPET’s hope that the new PH-led government will act justly, and expedite the abolition of the death penalty, especially the mandatory death penalty and not just procrastinate using lame reasons of further study and review as was the case with the past government. The greater the delay, more will be sentenced to death and may even continue to be executed in Malaysia. When in Opposition, many of the parties and their parliamentarians, who are now in the new government, were committed to the abolition of the death penalty. The time to walk the talk is now.
35 persons were executed in the last ten years(2007 – 2017), and 1,267 people on death row or 2.7% of the prison population of about 60,000 people, as revealed by deputy director (policy) of the Prisons Department, Supri Hashim recently(Star, 29/6/2018). Since the new government assumed power, there is to date no known executions, but reasonably many still may have been sentenced to death in the past months.
On 29/7/2018, Deputy Prime Minister Datuk Seri Dr Wan Azizah Wan Ismail said that government is looking into the need to make amendments to do away with the mandatory death penalty in legislation pertaining to criminal offences.(Malay Mail, 29/6/2018)
Mandatory death penalty removes the ability of judges to impose the most just and appropriate sentence, as Parliament by law forces them to impose just the one sentence of death once a person is convicted of the relevant crime.
Mandatory death penalty is undemocratic
In a democracy, there are 3 branches of government – the Executive (Prime Minister and Cabinet), the Judiciary and the Legislative(Parliament). Besides serving as a check and balance to the other 2 branches, each branch of government also do have specific functions.
The mandatory sentence including the death penalty, is really is a trespass by the Legislature into what must be the duties/functions of the Judiciary. We should really trust the Judiciary in Malaysia to provide every person with the right to a fair trial, including also the ability to impose the appropriate just sentence, after considering all factors, including points submitted in mitigations and arguments for a harsher sentence.
Mandatory death penalty is unconstitutional
The existence of the mandatory death penalty may be unconstitutional, which was also the recent finding of the Caribbean Court of Justice (CCJ), Barbados’s highest court, on 27/6/2018, which struck down the mandatory death penalty on the grounds that it is unconstitutional. Amongst others, it said that ‘ the Constitution, which gives the right to protection of the law, was enforceable, and that the mandatory death penalty breached that right as it deprived a court of the opportunity to exercise the quintessential judicial function of tailoring the punishment to fit the crime ’. One of the judges also stated ‘ that the judicial monopoly on the power to sentence, which is protected by the separation of powers principle, is consistent with “ensuring respect for, and adherence to, the ongoing evolution in the protection of human rights”. (Caribean360, 27/6/2018)
Our Malaysian Constitution has similar provisions with Barbados, and is also a democracy.
In a criminal trial, after conviction, the accused have the right to raise mitigating factors for the courts to consider when deciding on a just sentence. When an offence provides for a mandatory sentence, the convicted person is denied this fundamental right, and as such, it may be said that he/she is denied the guaranteed ‘equal protection of the law’ and the right to a just sentence.
Death penalty in malaysia not in accordance with islam must be abolished
Whilst, some Muslims have supported the death penalty on the basis that it is provided for in their religious teachings and/or faith, it must be pointed out that in Malaysia, all the offences that provide for the death penalty are not offences under the Islamic/Syariah law.  In Islam, there are also strict criminal procedural and evidential requirements that need to be fulfilled, which arguably is not fulfilled in Malaysia’s present administration of criminal justice system that now allows for the death penalty. As such, the argument that Malaysia should retain the death penalty because Islam allows for it is weak, and possibly even baseless or flawed.
Being a caring nation, Malaysia needs to do justice to all – including also emphasizing on repentance and second chances rather than simply effecting revenge, punishment and even death. It must be noted, that Malaysia, may also be partially responsible for its failings of government to provide for the well-being and welfare of its people, may have been a factor that pushed many a poor persons to resort to crime for the survival and livelihood of themselves and their families.
Therefore, Muslim politicians and parties, in government or otherwise, should justly not resist the abolition of death penalty, for fear of losing the support of Muslim Malaysian voters.
Death penalty not in the ‘best interest’ of a child
Malaysia, having ratified the Convention on the Rights of the Child (CRC) in 1995, must uphold its commitment to the protection and well-being of children. The execution of a father/mother/sibling/relative of a child is really not in the ‘best interest of the child’.
This concern for the child is already reflected even in our present Malaysian criminal laws, where a pregnant woman will not be sentenced to death, not when she is pregnant nor even many years after she had given birth.  The underlying value and principle could only be our concern for the child and the importance of a living parent to a child’s wellbeing.  This care and concern now needs to be expanded by the abolition of the death penalty.
When other co-perpetrators not yet arrested, tried or brought to justice
There is suspicion that in the Mongolian model Altantuya Shaariibuu murder case, there may be others involved besides the 2 who have been convicted and now sentenced to mandatory death penalty. The two, Sirul Azhar Umar and Azilah Hadri, were at the time of the said murder part of former Prime Minister Najib’s personal security detail.
This may be the case also for many other murders and death penalty crimes, especially those cases where the prosecution in the charge sheet clearly stated that the crime was done together with others not named, and in other such cases where involvement of third parties are evident or suspected. If the convicted are executed, it is becomes all the more unlikely that these other perpetrators of crime may never be identified, arrested and brought to justice.
Now, Malaysia is considering the abolition of the death penalty with the hope that the convicted and those sentenced to death, will cooperate in making sure other perpetrators are also brought to justice – this is an additional reason for the abolition of the death penalty. It will surely make it more probable to bring to justice those in the shadows, including those who may have ordered or facilitated such murders and crimes.
In Japan, it was customary that the convicted were not executed until all those involved were brought to justice. In Malaysia, sadly this may not be the case.
Even in cases that the prosecution knows there are others still at large, as an example in the case of Gunasegar Pitchaymuthu(35), Ramesh Jayakumar(34), and  Sasivarnam Jayakumar(37) who were executed for murder in March 2016. The charge levied against the 3 stated clearly that the murder was committed with ‘one other still at large’. Now that the 3 have been executed, that ‘one other still at large’ would most probably never be brought to justice, more so since crucial witnesses being the accomplices are now dead. Justice may not be done.
Everyone would want all perpetrators of crimes, including the ‘big bosses’, ‘kingpins’ and others that ordered or assisted in the crime  to be brought to justice.  Hence, the execution of possible ‘whistle blowers’ and crucial witnesses prior to the arrest and trial of all other perpetrators is foolish, and certainly yet another reason for the abolition of the death penalty.
Now, if there is no mandatory death penalty, better still no death penalty, it is more likely that the convicted, especially after they had been unsuccessful in their final appeal, to reveal information needed to bring other remaining perpetrators to justice possibly with an assurance that there will be reduction in their own sentences. A person, who is guilty of murder or any crime, is likely not to reveal any information about the involvement of others until after their final appeal – for any earlier disclosure will not help them in their own trial, and will more likely result in their own conviction.
Commute death sentence rather than simply delaying executions
Dr Wan Azizah  was reported saying that “The last Cabinet meeting resolved to implement the government decision to defer the death penalty imposed on 17 people convicted of drug offences .” (Malay Mail, 29/6/2018). This only means that their execution has been delayed. It should just be commuted to imprisonment
With regards to the offence of drug trafficking, all those on death row, especially the at least 10 persons who were sentenced to death, simply because of the then Barisan Nasional’s Minister’s procrastination in putting the law into force by several months, should really now have their death penalty commuted to imprisonment.
In fact, it is just that all those on death row for drug trafficking should have their death sentence commuted to imprisonment.
Historic success of ousting umno-led government celebrated with commutation of death sentence?
Given the historic success at the last General Elections on 10/5/2018, which saw Malaysians ousting the UMNO-led coalition who had been government since independence on 31/8/1957, it may be the best time to celebrate by having the death sentence of all on death row at this time be commuted to imprisonment possibly on the occasion of the upcoming Merdeka celebration at the end of this month on 31/8/2018.
There are many reasons why the death penalty needs to be abolished. It certainly does not serve as a deterrent, as in Malaysia itself, it has been previously revealed in Parliament that there was an increase of drug trafficking despite the existence of the mandatory death penalty.
The police, prosecution and the courts are certainly not infallible, and innocent people can sometimes wrongly be found guilty and even sentenced to death. This risk of miscarriage of justice itself is sufficient reason for the abolition of the death penalty.
The call for the abolition of the death penalty in Malaysia has been made for far too long by civil society, Malaysian Bar, Parliamentarians and many others. The Human Rights Commission of Malaysia (SUHAKAM) has also recently called on this new government to not delay in abolition of death penalty,(2/7/2018, Bernama-Malay Mail)
MADPET calls on the new Malaysian government to forthwith impose a moratorium on all executions pending the abolition of the death penalty.
MADPET calls on the Malaysian government to immediately commute the death sentence of all on death row, especially those on death row by reason of being sentenced to death for drug trafficking, when that offence still carried the mandatory death penalty.
MADPET calls for the abolition of the mandatory death penalty and all other mandatory sentences, and restore to the Judiciary the power to decide on the most appropriate and just sentence for each case. Parliament should maybe simply stipulate maximum and/or minimum sentences, and return to the Judiciary ‘the judicial monopoly on the power to sentence’ as should be the case in a true Democracy.

Thailand – Teerasak Longji, Executed On 18/6/2018 In Thailand May Be A Miscarriage Of Justice Arising out of Police Failings (74 Groups Media Statement) + Thai version

Media Statement – 24/7/2018

Teerasak Longji, Executed On 18/6/2018 In Thailand May Be A Miscarriage Of Justice Arising out of Police Failings

  • Abolish the Death Penalty –

We, the 74 undersigned groups and organisations, are appalled by the recent ‘secret’ execution of Teerasak Longji by Thailand, the first execution since 24 August 2009 (Bangkok Post, 18/6/2016). Given recent facts that have been reported in the media, miscarriage of justice is a very real possibility.

Thailand had observed a de facto moratorium since 2009, and in about a year or so it would have been over 10 years, and Thailand would thereafter have been considered an abolitionist state in practice.

26-year-old Teerasak Longji was executed at Bangkok’s Bang Kwang Central Prison by lethal injection for aggravated murder. He was accused and convicted of stabbing Danudet Sookmak ,a 17-year-old high school student, 24 times before stealing his smartphone and wallet in July 2012. Teerasak had always maintained his innocence, and never confessed.

There are now serious concerns that Teerasak Longji may have been wrongly executed, just like the case of Chiang Kuo-ching, who was executed in Taiwan in 1997 after being convicted of sexually abusing and murdering a five-year-old girl. In 2011, Taiwan’s Ministry of Justice admitted that Chiang had been executed in error.

“No criminal justice system is perfect. You take a man’s life and years later, you find out that another person did the crime. What can you do?” – Datuk Seri Nazri Abdul Aziz, the then Minister in the Malaysian Prime Minister’s Department.

Miscarriage of Justice

There are now questions about the investigation and prosecution in this case.

There is also the  possibility of cover-up and ‘corruption’ given the fact that the police admitted that another suspect is still at large, which makes this execution of Teerasak, a possible ‘material witness’ on 18/6/2018 before all other perpetrators of the crime are arrested and brought to justice questionable. Other suspects, when arrested could also prove that Teerasak was not even guilty. Further, another witness have also emerged, who allegedly can confirm that Teerasak was innocent.

POLICE INVESTIGATIONS AND PROSECUTION QUESTIONABLE?

In a media report (Khaosod English,22/6/2018), it was stated, ‘The victim’s parents said they urged police years ago to look for another perpetrator, but they claim investigators were dismissive, telling them to gather witnesses and evidence themselves.’ Recently, the police did confirm that there was indeed another alleged perpetrator.

The police had on Wednesday(20/6/2018) stated that they are looking for another suspect…“We’re keeping up the investigation to bring in another perpetrator,” Prasert [Lt. Col Prasert Songsaeng, who’s in charge of the case ]said on Friday(22/6/2018). (Khaosod English, 22/6/2018). Lt. Col Prasert was also reported stating that Teerasak had never confessed.

The attitude and conduct of the Thai police in this case certainly is questionable. It is the duty of the police to conduct a thorough investigation, leaving no stone unturned in its quest for the truth to ensure that the correct perpetrator of the crime is brought to justice.

As such, the conduct of  Lt. Col Prasert Songsaeng and the officers in charge of the investigation and prosecution is disappointing. For the police to even suggest to Teerasak’s parents to ‘gather evidence’ themselves when it is the police duty to investigate was most unprofessional.

It was also stated in the media report that, ‘…According to Prasert, police were able to obtain an arrest warrant for Teerasak, who had several drug- and weapons-related crimes on his record, within a day of the murder based on strong witness statements. They captured him the next day. He added that Teerasak has never confessed….’

This raises a doubt about whether the police and the prosecution conducted a proper investigation in this case. Did the police and prosecutors have a “tunnel vision” mentality that kept them from pursuing the real perpetrators of the crime? Were they closed to the possibility of other suspects, and simply focused on their belief that Teerasak was the guilty person – not even bothering to find the other alleged perpetrator, or the possibility that some other, not even Teerasak, committed the crime? Such ‘tunnel vision’ on the part of police and prosecutors has been proven to have caused serious miscarriage of justice – even the death of innocent persons.

The fact that a person had a past criminal record really does not mean that he committed a new crime. Past convictions may have a bearing on sentencing, but it should never ever influence the police in their investigation into a particular new crime. Jumping to conclusions, and shutting out other possibilities, is most dangerous, and it may lead to an innocent person being punished, or even deprived of life.

Justice Was Not Done In Teerasak’s Execution

Doubts have arisen as to the guilt of Teerasak’s with the emergence of an alleged witness, which was reported in the media, ‘…The witness’s claim emerged yesterday online. In it he said that he and another friend saw two other teenagers repeatedly stab another teen while he was riding a motorbike past the scene. He stopped to see what was happening and had to flee the perpetrators. He said Teerasak, whom he was familiar with, was not present at the time. Then he saw Teerasak riding toward the scene on a motorbike from the opposite direction and warned him not to continue…’ (Khaosod English, 22/6/2018)

 

Even if Teerasak was guilty, reasonably he would be a material witness, when he comes to the prosecuting of others who were also involved in the killing. The execution of a possible material witness, before any or all others are arrested, charged and tried would certainly not result in justice for the victim if the real perpetrators get off scot free for the lack of Teerasak’s evidence. Doubts arise whether Teerasak was suddenly executed for some ulterior motive of protecting other perpetrators.

 

Family Not Notified of Teerasak’s Execution

It was reported that the younger sister of Teerasak, Kanita Longji, 20, said ‘…that the family was not told he would be put to death until after it was carried out…”I don’t understand and there was no advanced notification that he would be executed…In reality, family members should be notified if an execution is to be carried out…so that relatives can bid farewell.” Kanita said that the family was planning to visit him on Tuesday because her brother had recently sent a letter asking for 2,000 Baht…’(Khaosod English, 19/6/2018)

This is most draconian when family and loved one’s of persons about to be executed are not even given the opportunity the spend some time together before execution. Such ‘secret’ executions, also denies the possibility of any last attempts to prevent the death of persons on death row.

In this case, when fact of the death was revealed in the media, it has prompted a witness to emerge who could have proven Teerasak’s innocence. Now, if information of the upcoming execution had appeared in media earlier, Teerasak may not have been executed by reason of this new witness. The failure of the police to find this witness, while they were investigating the crime is also indicative of incompetence or a lackadaisical attitude in the conduct of criminal investigation.

Therefore, we

Call on the Thailand to immediately review the case of Teerasak Longji, who was executed on 18/6/2018 to determine whether there was a miscarriage of justice, and if so, to immediately apologize to the Teerasak Longji’s family;

Call of the National Human Rights Commission of Thailand and the government of Thailand to forthwith conduct an inquiry on the police investigation conducted by Lt. Col Prasert Songsaeng and the police team on the killing of Danudet Sookmak in July 2012, that led to prosecution and ultimate execution of Teerasak Longji.

Call on Thailand to take action on police and enforcement personnel involved in investigations of crime, who failed to conduct their investigation professionally, competently and in a corruption-free manner, that can result in miscarriage of justice;

Call on Thailand to immediately impose a moratorium on executions, and to abolish the death penalty in Thailand

Charles Hector

Selma James

Nina Lopez

 

For and on behalf of the 74 organisations/groups listed below

 

ALIRAN, Malaysia

Australians Against Capital Punishment (AACP)

Association of Human Rights Defenders and Promoters- HRDP, Myanmmar

ATRAHDOM Guatemala

Banglar Manabadhikar Suraksha Mancha (MASUM), India

Brandywine Peace Community

Catholic Mobilizing Network, US

CAW (Committee for Asian Women)

Center for Orang Asli Concerns(COAC), Malaysia

Center for Prisoners’ Rights, Japan

Christian Development Alternative (CDA), Bangladesh

CRCF -Cross Cultural Foundation, Thailand

Democratic Commission for Human Development, Pakistan

ECPM (Together against the Death Penalty [Ensemble contre la peine de mort]), France

End Solitary Santa Cruz County, CA, USA

Farmworker Association of Florida, Inc.

FIDU – Federazione Italiana Diritti Umani(Italian Federation for Human Rights)

German Coalition to Abolish the Death Penalty (GCADP)

Global Women’s Strike, UK

Global Women’s Strike, USA

GoodElectronics Thailand

Haiti Action Committee

Hands off Cain

Health and Opportunity Network (HON), Thailand

Hearty Support Group ,Thailand

Human Rights Coalition

Human Rights Coalition, Philadelphia, USA

HRC Fed Up Pittsburgh, USA

Human Rights and Democracy Media Center “SHAMS”, Palestine

IDEAL(  Institute for Development of Alternative Living), Malaysia

Imparsial The Indonesian Human Right Monitor

International Concerned Family and Friends of Mumia Abu-Jamal

Legal Action for Women, United Kingdom

Legal Awareness Watch(LAW), Pakistan

Let’s Get Free/Pittsburgh

MADPET(Malaysians Against Death Penalty and Torture)

Malaysian Physicians for Social Responsibility.(MPSR)

Manushya Foundation, Thailand

MAP Foundation (Thailand)

Margaret Prescod, Pacifica Radio host

Marvi Rural Development Organization- MRDO, Pakistan

Migrant Care, Indonesia

MLK Coalition of Greater Los Angeles, USA

Mumia Abu-Jamal

National Union of Transport Equipment & Allied Industries Workers (NUTEAIW)

North South Initiative

Odhikar, Bangladesh

Parti Rakyat Malaysia(PRM)

Payday – USA

Payday Men’s Network

People’s Empowerment Foundation (PEF), Thailand

Persatuan Komuniti Prihatin Selangor, KL & Perak (Malaysia)

Programme Against Custodial Torture and Impunity (PACTI), India

Raging Grannies

Rescue Alternatives Liberia (RAL)

Sikhoraphum Youth Group  ,Thailand

Singapore Anti Death Penalty Campaign (SADPC)

Step Ahead  Foundation, Thailand

TEA Togetherness for Equality and Action, Thailand

Tenaganita, Malaysia

Teoh Beng Hock trust for Democracy

The Duay Jai (Hearty Support) Group, Thailand

The Julian Wagner Memorial Fund (JWMF), Australia

The MOVE Organization (Family Africa)

The Sunny Center Foundation, New York

Think Centre, Singapore

Topanga Peace Alliance, USA

UCL – Union for Civil liberty, Thailand

Witness to Innocence

Women in Media,

Women of Color, UK

Women of Color, USA

Workers Assistance Center, Inc., Philippines

Workers Hub For Change(WH4C)

 

Thai version of statement

การประหารชีวิตทวีศักดิ์ หลงจิเมื่อวันที่ 18 มิถุนายน 2561 ในประเทศไทย อาจเป็นความผิดพลาดด้านกระบวนการยุติธรรม อันเกิดจากข้อบกพร่องของตำรวจ

– ยกเลิกโทษประหาร –

พวกเราซึ่งเป็นกลุ่มและองค์กรที่มีรายนามด้านล่างเสียใจอย่างยิ่งกับการประหารชีวิตทวีศักดิ์  หลงจิ ที่เกิดขึ้น “อย่างเป็นความลับ” เมื่อเร็ว ๆ นี้ นับเป็นการประหารชีวิตครั้งแรกตั้งแต่วันที่ 24 สิงหาคม 2552 (Bangkok Post, 18/6/2559) และจากการพิจารณารายงานของสื่อมวลชนเมื่อเร็ว ๆ นี้ มีความเป็นไปได้อย่างมากว่า ได้เกิดความผิดพลาดด้านกระบวนการยุติธรรม

ประเทศไทยได้ชื่อว่าเป็นประเทศที่พักการประหารชีวิตในทางปฏิบัติมานับแต่ปี 2552 และในเวลาอีกประมาณหนึ่งปีเมื่อไม่ได้มีการประหารชีวิตเกินกว่า 10 ปี ประเทศไทยย่อมมีสถานะเป็นประเทศที่ยกเลิกโทษประหารในทางปฏิบัติ

ทวีศักดิ์ หลงจิ อายุ 26 ปี ถูกประหารที่เรือนจำกลางบางขวาง กรุงเทพฯ ด้วยการฉีดยาในข้อหาฆ่าผู้อื่นอย่างทารุณ เขาถูกกล่าวหาและถูกศาลตัดสินว่ามีความผิดฐานใช้มีดจ้วงแทงดนุเดช สุขมาก นักเรียนมัธยมวัย 17 ปี ถึง 24 ครั้ง ก่อนจะขโมยสมาร์ทโฟนและกระเป๋าสตางค์ของเขาไปเมื่อเดือนกรกฎาคม 2555 ทวีศักดิ์ยืนยันมาตลอดว่าเขาเป็นผู้บริสุทธิ์ และไม่เคยรับสารภาพ

ในปัจจุบันได้เกิดข้อกังวลอย่างจริงจังว่า ทวีศักดิ์ หลงจิอาจถูกประหารจากกระบวนการที่ผิดพลาดเช่นเดียวกับกรณีของเจียงเกาจิง ที่ถูกประหารในไต้หวันเมื่อปี 2540 ในข้อหาละเมิดทางเพศและสังหารเด็กผู้หญิงอายุห้าขวบ ในปี 2554 กระทรวงยุติธรรมของไต้หวันยอมรับว่าการประหารชีวิตเจียงเกิดจากกระบวนการที่ผิดพลาด

“ไม่มีระบบยุติธรรมทางอาญาใดที่สมบูรณ์พร้อม ถ้าเราประหารชีวิตบุคคล และอีกหลายปีต่อมา เราพบว่าคนร้ายเป็นอีกคนหนึ่ง เราจะทำอย่างไรล่ะ?” ดาโต๊ะเสรี นาซรี อับดุล อาซิซ รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรีของมาเลเซียในขณะนั้น

ความผิดพลาดด้านกระบวนการยุติธรรม

ในปัจจุบันมีการตั้งคำถามเกี่ยวกับการสอบสวนและการดำเนินคดีนี้

ทั้งยังมีความเป็นไปได้ว่าเกิดการปกปิดความจริงและ “การทุจริต” ขึ้นเนื่องจากตำรวจยอมรับว่ายังจับตัวคนร้ายอีกคนหนึ่งไม่ได้ ซึ่งทำให้เกิดข้อสงสัยต่อ “พยานสำคัญ” ที่ใช้เป็นหลักฐานในการประหารชีวิตทวีศักดิ์เมื่อวันที่ 18 มิถุนายน 2561 ก่อนจะมีการจับกุมคนร้ายในคดีนี้ได้ทั้งหมดและถูกนำมาไต่สวน หากมีการจับกุมผู้ต้องสงสัยคนอื่นได้ อาจนำมาสู่ข้อพิสูจน์ว่า ทวีศักดิ์ไม่ได้เป็นผู้กระทำความผิด นอกจากนั้นพยานอีกคนหนึ่งยังปรากฏตัว และยืนยันว่าทวีศักดิ์เป็นผู้บริสุทธิ์

การสอบสวนของเจ้าพนักงานตำรวจและการดำเนินคดีควรถูกตั้งคำถามหรือไม่?

รายงานของสื่อ (Khaosod English,22/6/2018) ระบุว่า “พ่อแม่ของผู้ตายบอกว่า พวกเขาได้เรียกร้องตำรวจมาเป็นเวลาหลายปีให้ตามหาตัวคนร้ายอีกคนหนึ่ง แต่พ่อแม่บอกว่าพนักงานสอบสวนไม่ได้ให้ความใส่ใจ และบอกให้ทางครอบครัวไปรวบรวมพยานหลักฐานเอาเอง” เมื่อเร็ว ๆ นี้ตำรวจยืนยันเองว่ายังมีคนร้ายอีกคนหนึ่ง

ตำรวจได้แถลงเมื่อวันพุธที่ 20 มิถุนายน 2561 ว่ากำลังอยู่ระหว่างการติดตามตัวผู้ต้องสงสัยอีกคนหนึ่ง “เรายังคงสอบสวนเรื่องนี้ต่อไปเพื่อจับตัวคนร้ายอีกคนหนึ่ง” พ.ต.ท.ประเสริฐ สงแสง ซึ่งเป็นพนักงานสอบสวนในคดีนี้กล่าวเมื่อวันศุกร์ที่ 22 มิถุนายน 2561 (Khaosod English, 22/6/2018) มีรายงานว่าพ.ต.ท.ประเสริฐระบุว่าทวีศักดิ์ไม่เคยให้การรับสารภาพ

ทัศนคติและการปฏิบัติหน้าที่ของตำรวจไทยในคดีนี้ ย่อมถูกตั้งคำถามอย่างแน่นอน ตำรวจมีหน้าที่อำนวยการให้เกิดการสืบสวนสอบสวนอย่างรอบด้าน โดยไม่ให้เกิดข้อสงสัยใด ๆ ในการค้นหาความจริง เพื่อประกันว่าจะมีการนำตัวคนร้ายที่แท้จริงเข้าสู่กระบวนการไต่สวน

ด้วยเหตุดังกล่าว พฤติการณ์ของพ.ต.ท.ประเสริฐ สงแสงและเจ้าพนักงานซึ่งทำหน้าที่สอบสวนและฟ้องคดีนี้ ทำให้เราผิดหวัง ถึงขั้นที่ตำรวจบอกให้พ่อแม่ของผู้ตายไป “รวบรวมพยานหลักฐานเอาเอง” ทั้ง ๆ ที่เป็นหน้าที่ในการสอบสวนของตำรวจ ถือเป็นการกระทำอย่างไม่เป็นมืออาชีพ

ยังมีรายงานในสื่ออีกด้วยว่า “…จากข้อมูลของพ.ต.ท.ประเสริฐ ตำรวจสามารถขอหมายจับจากศาลเพื่อจับกุมทวีศักดิ์ ซึ่งเคยมีประวัติกระทำความผิดด้านยาเสพติดและอาวุธหลายกรณี โดยสามารถออกหมายจับได้เพียงหนึ่งวันหลังการฆาตกรรม โดยใช้ปากคำของพยานที่หนักแน่น และตำรวจได้จับกุมเขาในวันต่อมา ตำรวจบอกด้วยว่าทวีศักดิ์ไม่เคยให้การรับสารภาพ…”

ทำให้เกิดข้อสงสัยว่าตำรวจและพนักงานอัยการ ดำเนินการสืบสวนสอบสวนในคดีนี้อย่างเหมาะสมหรือไม่ ตำรวจและอัยการติดอยู่ในกรอบความคิดแคบ ๆ ซึ่งเป็นเหตุให้ไม่สามารถติดตามตัวคนร้ายที่แท้จริงในคดีนี้ใช่หรือไม่? เป็นไปได้หรือไม่ที่ตำรวจปิดกั้นโอกาสในการสอบสวนผู้ต้องสงสัยรายอื่น และกลับให้ความสำคัญตามความเชื่ออย่างจริงจังว่าทวีศักดิ์เป็นคนร้าย โดยไม่ใส่ใจจะติดตามตัวผู้ต้องสงสัยอีกคนหนึ่ง หรือโดยไม่คำนึงว่ามีความเป็นไปได้ที่คนอื่นนอกจากทวีศักดิ์จะเป็นคนร้ายในคดีนี้? กรอบคิดที่คับแคบเช่นนี้ของตำรวจและพนักงานอัยการ เป็นสิ่งที่ส่งผลให้เกิดความผิดพลาดด้านกระบวนการยุติธรรมในหลายกรณีมาแล้ว ทั้งยังเป็นเหตุให้ผู้บริสุทธิ์ต้องเสียชีวิต

การที่บุคคลเคยมีประวัติกระทำความผิดไม่ได้หมายความว่าบุคคลนั้นจะกระทำความผิดครั้งใหม่ ประวัติการถูกตัดสินลงโทษอาจมีผลในการกำหนดโทษ แต่ไม่ควรเป็นปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการสืบสวนสอบสวนของเจ้าพนักงานต่อความผิดที่เกิดขึ้นใหม่ การด่วนสรุปและการปิดกั้นโอกาสอย่างอื่นเป็นสิ่งที่อันตรายอย่างมากสุด โดยอาจส่งผลให้ผู้บริสุทธิ์ต้องถูกลงโทษ หรืออาจต้องสูญเสียชีวิต

การประหารชีวิตทวีศักดิ์เป็นสิ่งที่ไม่เป็นธรรม

ได้เกิดข้อสงสัยเกี่ยวกับความผิดของทวีศักดิ์ เนื่องจากพยานใหม่ให้ความเห็นตามรายงานของสื่อว่า “…พยานได้ให้ความเห็นทางอินเตอร์เน็ตเมื่อวานนี้ โดยระบุว่าเขากับเพื่อนอีกคนหนึ่งเห็นวัยรุ่นอีกสองคนจ้วงแทงวัยรุ่นอีกคนหนึ่งอย่างไม่ยั้ง ระหว่างที่เขาขี่มอเตอร์ไซค์ผ่านจุดเกิดเหตุ เขาได้จอดรถเพื่อหยุดดูสิ่งที่เกิดขึ้น และต้องหลบหนีจากคนร้าย เขาบอกว่าทวีศักดิ์ซึ่งเป็นคนที่เขารู้จักไม่ได้อยู่ในที่เกิดเหตุในขณะนั้น ต่อมาเขาเห็นทวีศักดิ์กำลังขี่มอเตอร์ไซค์ มุ่งหน้ามาบริเวณที่เกิดเหตุจากทิศทางในตรงข้าม เขายังเตือนให้ทวีศักดิ์อย่าเข้าไปข้างใน…” (Khaosod English, 22/6/2018)

แม้ว่าทวีศักดิ์มีความผิดจริง ย่อมถือได้ว่าเขาเป็นพยานสำคัญในคดีนี้ กรณีที่จะมีการฟ้องร้องดำเนินคดีต่อบุคคลอื่นที่เกี่ยวข้องกับการสังหารครั้งนี้ การประหารชีวิตพยานสำคัญที่เหลืออยู่เช่นนี้ ก่อนจะมีการจับกุม ตั้งข้อหาและไต่สวนผู้ต้องสงสัยคนอื่น ย่อมไม่ส่งผลให้ผู้ตายได้รับความเป็นธรรม เนื่องจากคนร้ายตัวจริงอาจลอยนวลพ้นผิด เนื่องจากเจ้าพนักงานไม่สามารถอ้างอิงปากคำของทวีศักดิ์เป็นหลักฐานได้แล้ว จึงทำให้เกิดข้อสงสัยต่อการเร่งรีบประหารชีวิตทวีศักดิ์ว่า อาจมีแรงจูงใจอย่างอื่นเพื่อปกป้องคนร้ายคนอื่น

 

ครอบครัวไม่ได้รับแจ้งเกี่ยวกับการประหารชีวิตทวีศักดิ์

มีรายงานว่า ขนิษตา หลงจิ อายุ 20 ปีน้องสาวของทวีศักดิ์บอกว่า ‘…ทางครอบครัวไม่ได้รับแจ้งก่อนจะมีการประหารชีวิตทวีศักดิ์จนกระทั่งหลังจากการประหารชีวิตเกิดขึ้นแล้ว…”หนูไม่เข้าใจ ไม่มีการแจ้งล่วงหน้าเลยว่าพี่จะถูกประหาร…ในความเป็นจริง ทางครอบครัวควรได้รับแจ้งก่อนจะมีการประหารชีวิต…เพื่อให้ญาติสามารถล่ำลาผู้ที่จะถูกประหารได้”” ขนิษตาบอกว่า ทางครอบครัววางแผนจะไปเยี่ยมเขาในวันอังคาร เนื่องจากเมื่อเร็ว ๆ นี้พี่ชายเขียนจดหมายมาขอเงิน 2,000 บาท’ (Khaosod English, 19/6/2018)

ถือเป็นการใช้อำนาจอย่างไม่เกรงกลัวใคร โดยครอบครัวและบุคคลผู้ใกล้ชิดกับผู้ที่กำลังจะถูกประหาร ไม่ได้รับโอกาสที่จะมีเวลาอยู่ร่วมกันก่อนการประหารชีวิต การประหารชีวิต ‘แบบลับ’ เช่นนี้ยังขัดขวางไม่ให้สามารถดำเนินการในขั้นสุดท้ายใด ๆ เพื่อป้องกันความตายของนักโทษประหารได้

ในกรณีนี้ เมื่อมีการเปิดเผยรายละเอียดเสียชีวิตต่อสื่อมวลชน ได้ส่งผลให้พยานออกมาให้ปากคำยืนยันความบริสุทธิ์ของทวีศักดิ์ ซึ่งหากทางการเปิดเผยข้อมูลว่าจะมีการประหารชีวิตก่อนหน้านี้ ทวีศักดิ์อาจไม่ถูกประหารก็ได้ เนื่องจากมีพยานใหม่ปรากฏตัวขึ้น ข้อบกพร่องของตำรวจในการสอบปากคำพยานคนนี้ ในระหว่างการสอบสวนคดี เป็นสัญญาณบ่งชี้ถึงการไร้ความสามารถ หรือท่าทีที่เฉื่อยชาในการสืบสวนสอบสวนคดีอาญา

เราจึง

เรียกร้องรัฐบาลไทยให้ทบทวนกรณีของทวีศักดิ์ หลงจิซึ่งถูกประหารในวันที่ 18 มิถุนายน 2561 โดยทันที เพื่อวินิจฉัยว่าได้เกิดความผิดพลาดด้านกระบวนการยุติธรรมขึ้นหรือไม่ และถ้ามี ให้มีการขอโทษต่อครอบครัวของทวีศักดิ์โดยทันที

เรียกร้องคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติและรัฐบาลไทย ให้สอบสวนโดยทันทีต่อการปฏิบัติหน้าที่ของตำรวจโดยพ.ต.ท.ประเสริฐ สงแสงและทีมงานที่ทำคดีการสังหารดนุเดช สุขมาก เมื่อเดือนกรกฎาคม 2555 เนื่องจากส่งผลให้เกิดการประหารชีวิตทวีศักดิ์ หลงจิ

เรียกร้องรัฐบาลไทยให้ดำเนินการลงโทษเจ้าหน้าที่ตำรวจและเจ้าหน้าที่ผู้บังคับใช้กฎหมายคนอื่นที่เกี่ยวข้องกับการสอบสวนคดีอาญา ซึ่งไม่สามารถปฏิบัติหน้าที่ในการสืบสวนสอบสวนอย่างเป็นมืออาชีพ เต็มความสามารถ และไม่ปลอดจากการทุจริต ซึ่งส่งผลให้เกิดความผิดพลาดด้านกระบวนการยุติธรรม

เรียกร้องรัฐบาลไทยให้ดำเนินการพักการประหารชีวิตและยกเลิกโทษประหารในประเทศไทยโดยทันที

องค์กรที่ลงชื่อสนับสนุนแถลงการณ์นี้

 

ALIRAN, Malaysia

Australians Against Capital Punishment (AACP)

Association of Human Rights Defenders and Promoters- HRDP, Myanmar

ATRAHDOM Guatemala

Banglar Manabadhikar Suraksha Mancha (MASUM), India

Brandywine Peace Community

Catholic Mobilizing Network, US

CAW (Committee for Asian Women)

Center for Orang Asli Concerns (COAC), Malaysia

Center for Prisoners’ Rights, Japan

Christian Development Alternative (CDA), Bangladesh

CRCF -Cross Cultural Foundation, Thailand

Democratic Commission for Human Development, Pakistan

ECPM (Together against the Death Penalty [Ensemble contre la peine de mort]), France

End Solitary Santa Cruz County, CA, USA

Farmworker Association of Florida, Inc.

FIDU – Federazione Italiana Diritti Umani(Italian Federation for Human Rights)

German Coalition to Abolish the Death Penalty (GCADP)

Global Women’s Strike, UK

Global Women’s Strike, USA

GoodElectronics Thailand

Haiti Action Committee

Hands off Cain

Hearty Support Group   กลุ่มด้วยใจ

Health and Opportunity Network (HON), Thailand เครือข่ายสุขภาพและโอกาส

Human Rights Coalition

Human Rights Coalition, Philadelphia, USA

HRC Fed Up Pittsburgh, USA

Human Rights and Democracy Media Center “SHAMS”, Palestine

IDEAL(  Institute for Development of Alternative Living), Malaysia

Imparsial The Indonesian Human Right Monitor

International Concerned Family and Friends of Mumia Abu-Jamal

Legal Action for Women, United Kingdom

Legal Awareness Watch(LAW), Pakistan

Let’s Get Free/Pittsburgh

MADPET(Malaysians Against Death Penalty and Torture)

Malaysian Physicians for Social Responsibility.(MPSR)

Manushya Foundation, Thailand

MAP Foundation (Thailand)

Margaret Prescod, Pacifica Radio host

Marvi Rural Development Organization- MRDO, Pakistan

Migrant Care, Indonesia

MLK Coalition of Greater Los Angeles, USA

Mumia Abu-Jamal

National Union of Transport Equipment & Allied Industries Workers (NUTEAIW)

North South Initiative

Odhikar, Bangladesh

Parti Rakyat Malaysia(PRM)

Payday – USA

Payday Men’s Network

People’s Empowerment Foundation (PEF), Thailand  มูลนิธิศักยภาพชุมชน

Persatuan Komuniti Prihatin Selangor, KL & Perak (Malaysia)

Programme Against Custodial Torture and Impunity (PACTI), India

Raging Grannies

Rescue Alternatives Liberia (RAL)

Sikhoraphum Youth Group  ,Thailand  กลุ่มเยาวชนศีขรภูมิ

Singapore Anti Death Penalty Campaign (SADPC)

Step Ahead  Foundation, Thailand  มูลนิธิก้าวหน้าพัฒนา

 

TEA Togetherness for Equality and Action, Thailand

Tenaganita, Malaysia

Teoh Beng Hock trust for Democracy

The Duay Jai (Hearty Support) Group, Thailand

The Julian Wagner Memorial Fund (JWMF), Australia

The MOVE Organization (Family Africa)

The Sunny Center Foundation, New York

Think Centre, Singapore

Topanga Peace Alliance, USA

UCL – Union for Civil liberty, Thailand

Witness to Innocence

Women in Media,

Women of Color, UK

Women of Color, USA

Workers Assistance Center, Inc., Philippines

Workers Hub For Change(WH4C)

 

# Several ADPAN member organisations were groups that jointly issued this Media Statement.